Tattooshop

Ze ontdekken me via Instagram, TikTok of een arm van iemand in de tram. Zodra ze serieus overwegen om door mij getatoeëerd te worden, willen ze niet meer tussen honderd posts zoeken. In de app staat portfolio, beschikbare flash, voorbereiding en later hun eigen tattoo-status. Ik zeg het zo: “Hier vind je alles voor jouw volgende tattoo van Stanley.” Social blijft het podium. De app is voor wie klant wil worden, of al is. Ze kunnen zelf aangeven of ze een seintje willen bij nieuwe flash, bij een guest artist, of alleen rond hun eigen afspraak.

Voorheen liep alles door elkaar. Een DM met een idee, een WhatsApp over de prijs, een reactie onder een reel. Bestaande klanten vroegen waar de nazorg stond. Nieuwe klanten stuurden drie foto’s van een rugstuk en verdwenen. Flash op Instagram was het ergst. Mensen commentten “mine”, twee personen dachten dezelfde rose te hebben, en ik zat in de comments te scheidsrechteren. Eén keer heb ik hetzelfde ontwerp per ongeluk twee keer toegezegd. Sindsdien gaat een flash-release de app in als DROP. First come, first served, één claim, klaar. In AppBeheer zag ik later iets wat me dwarszat en tegelijk hielp. Mensen die de intake invulden, kwamen bijna altijd naar de afspraak. Mensen die alleen een DM stuurden, vaak niet. Toen ben ik gestopt met het uitonderhandelen van een heel project in Instagram. “Zet het in de app, dan kijk ik ernaar.” De serieuze blijven. De rest filtert zichzelf.

Instagram bleef. De website bleef. Betalen blijft zoals het was. De app organiseert de relatie. Voor iemand die nog geen klant is: portfolio en flash. Voor iemand die in een traject zit: intake ontvangen, ontwerp in voorbereiding, afspraak bevestigd, sessie voltooid, nazorg, plus een korte notitie. Zij zien die stappen. Ik hoef niet meer uit te leggen waar het ontwerp blijft. We hebben de app eerst ná de sessie aangeboden, bij de deur, na vier uur in de stoel. Niemand had daar zin in. Nu doe ik het in de rust vóór de stencil, als ze toch zitten te wachten. “Alles rond jouw tattoo staat hier.” Dat moment is kalm. Dat moment werkt.

Op Instagram: “More available designs in my app.” In de studio, op het moment dat het telt, niet als ‘we hebben een app’-praatje. Na de intake één plek in plaats van vijf losse links. En een nieuwe flash-serie verschijnt eerst voor wie Stanley al op het beginscherm heeft. QR op de visitekaartjes en op de nazorgkaart. Camera erop, openen, op het beginscherm zetten.

Tussen “ik wil misschien een tattoo van hem” en de intake. Na de eerste afspraak sta ik op het beginscherm. Maanden later opent iemand Stanley, niet opnieuw Instagram, als de huid is geheeld of als er een guest in de studio is. Een tattoo zet je misschien één keer. De relatie hoeft daar niet te stoppen. Op de momenten dat iemand mij nodig heeft, moet dat één tik zijn.